Ipidia binotata – gatunek chrząszcza z rodziny łyszczynkowatych i podrodziny Nitidulinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został w 1875 roku przez Edmunda Reittera.
Morfologia Chrząszcz o ciele w zarysie podługowato-owalnym z niemal równoległymi bokami, całkowicie nagim, osiągający od 4 do 5,5 mm długości. Ubarwienie ma błyszcząco czarne z rdzawoczerwonymi czułkami, stopami i dwoma parami plam na pokrywach. Przedplecze ma krawędzie przednią i tylną delikatnie obrzeżone, boczne krawędzie obrzeżone wałeczkowato, a powierzchnię z punktami dwóch różnych rozmiarów. Pokrywy mają wyraźnie widoczne żeberko za guzem barkowym i słabo uwypuklone międzyrzędy drugi i czwarty. W rzędach leżą podługowate, regularnie rozmieszczone punkty duże, a między nimi jeszcze punkty drobne. Przedpiersie ma wyrostek międzybiodrowy u wierzchołka rozszerzony. Odnóża środkowej pary u samca cechują się rozszerzonymi wierzchołkami goleni.
Ekologia i występowanie Owad saproksyliczny, rozmieszczony od nizin po góry. Zasiedla lasy iglaste i mieszane. Bytuje pod korą drzew szpilkowych, gdzie poluje na larwy owadów. Postacie dorosłe odwiedzają także kwiaty niektórych roślin, np. parzydła leśnego.