W 1852 roku odbył podróż naukową do Grecji, w 1861 – na Monte Baldo we Włoszech, a w 1865 roku do Hiszpanii. W latach 1864–1871 był członkiem i pierwszym przewodniczącym towarzystwa przyrodniczego Naturwissenschaftliche Gesellschaft „Isis“ w Budziszynie. W 1866 roku został wybrany w poczet członków Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina (niem. Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina). Utrzymywał kontakty z niemieckimi entomologami Carlem Augustem Dohrnem (1806–1892) i J.Ch.F. Märklem (1790–1860), korespondował z Wilhelmem Gottliebem Rosenhauerem (1813–1881), J.M.Ch. Schiødtem (1815–1884) i Ch.W.L.E. Suffrianem (1805–1876). Był członkiem Société Entomologique de France, Schweizerische Entomologische Gesellschaft i Société Linnéenne de Lyon.
Uznanie przyniosła mu kontynuacja dzieła Wilhelma Ferdinanda Erichsona (1809–1849) – Naturgeschichte der Insekten Deutschlands – Naturgeschichte der Insekten Deutschlands. 1. Abteilung Coleoptera. Opisał tu 19 rodzin owadów: bogatkowate, goleńczykowate, podrywkowate, Cerophytidae, sprężykowate, popielichowate, wyślizgowate, Psephenidae, Eucinetidae, karmazynkowate, rozgniotkowate, świetlikowate, omomiłkowate, ślimacznikowate, Melyridae, Phloiophilidae, kistnikowate, przekraskowate i drwionkowate.