Karl Eschweiler, Joseph Lortz czy Hans André – jawnie popierający rozwijającą się dyktaturę partii NSDAP, której byli też zresztą członkamiGerhard Reifferscheid: Das Bistum Ermland und das Dritte Reich. Böhlau, Köln 1975.
Ponieważ Gerhard Reifferscheid był wcześniej członkiem Stowarzyszenia Miłosierdzia Św. Wincentego á Paulo na uczelniach we Fryburgu i w Bonn, skłoniło go to do założenia gałęzi tego stowarzyszenia w seminarium w Braniewie, na co uzyskał zgodę przełożonych. W ramach tej działalności odwiedzał i udzielał wsparcia, wraz z innymi klerykami, rodzinom potrzebującym wsparcia duchowego czy materialnego.
Święcenia kapłańskie uzyskał w grupie 28 diakonów dnia 6 marca 1938 w katedrze we Fromborku z rąk biskupa Maximiliana Kallera. Na pierwszą parafię został skierowany do małej wioski Henrykowo, lecz już po miesiącu został przeniesiony do parafii św. Jana w Malborku, by niebawem zostać posłany do parafii w Ornecie. Tam posługiwał przez 4 lata, troszcząc się szczególnie o duszpasterzowanie wśród dzieci i młodzieży. Na wniosek gestapo otrzymał przydział mobilizacyjny do wojska. Od 12 września 1943 rozpoczął 3-miesięczne przeszkolenie podstawowe w Tapiawie, po którym został skierowany do Królewca na kurs sanitariusza. Jako katolickiego księdza spotykały go w wojsku liczne szykany.