Wzbogacił wtedy technikę gry na puzonie nie tylko pod względem prędkości wydobywania dźwięków, ale także o płynność w górnych rejestrach oraz bezprzykładną elastyczność przy zmianach tempa.
Po odejściu z orkiestry Kentona przeniósł się do Los Angeles skuszony perspektywami pracy w studiach nagraniowych wytwórni zarówno płytowych, jak filmowych. Najpierw jednak zaangażował się do zespołu kontrabasisty Howarda Rumseya – The Lighthouse All-Stars. Grał w nim od 1954 do 1960. Przez następne kilkanaście lat regularnie grał w klubach oraz uczestniczył w sesjach nagraniowych takich gwiazd jak Frank Sinatra, Sarah Vaughan, Tony Bennett, Peggy Lee, Michel Legrand, Mel Tormé i Quincy Jones. Pojawiał się również w telewizji jako członek studyjnej orkiestry Donna Trennera, występującej w cyklicznym programie „The Steve Allen Show”. Był zapraszany również do programów „The Tonight Show” i „The Merv Griffin Show”. W drugiej połowie lat 60. razem z Mikem Barone, kolegą-puzonistą (jeszcze z Detroit), założył grupę Trombones Unlimited, z którą nagrał kilka dobrze sprzedawanych albumów z popularnymi utworami muzyki rozrywkowej.