„Leone Pancaldo” należał do serii dwunastu włoskich wielkich niszczycieli typu Navigatori, nazwanego tak z powodu noszenia przez okręty imion włoskich żeglarzy. Zostały one zaprojektowane jako okręty o silnym uzbrojeniu artyleryjskim i wysokiej prędkości, aby przeciwstawić się wielkim niszczycielom francuskim. Zamówienie zostało złożone w 1926 roku. „Leone Pancaldo” był zbudowany w stoczni Cantieri del Tirreno w Riva Trigoso (część Sestri Levante), razem z niszczycielem „Antonio da Noli”. Wszystkie okręty zostały wciągnięte na listę floty dekretem królewskim z 23 czerwca 1927 roku, klasyfikowane wówczas jako niszczyciele, a 19 lipca 1929 roku przeklasyfikowano je na „zwiadowców” (wł. esploratori). 5 września 1938 roku okręty typu Navigatori przeklasyfikowano z powrotem na niszczyciele (cacciatorpedinieri).
Stępkę pod budowę „Leone Pancaldo” położono 7 lipca 1927 roku, .. Otrzymał imię na cześć XVI-wiecznego żeglarza Leone Pancaldo, uczestnika wyprawy Magellana. Zwodowano go 5 lutego 1929 roku. Do służby został wcielony 30 listopada 1929 roku. W 1938 roku otrzymał znak burtowy: PN, od skrótu nazwy (Pancaldo). Dewizą okrętu było: D’Aquila Penne – ugne di Leonessa (z wł.