We wrześniu 1938 okręty typu Navigatori przeklasyfikowano oficjalnie z powrotem na niszczyciele.
Stępkę pod budowę „Ugolino Vivaldi” położono 16 maja 1927 rokuDaty według i , natomiast podaje położenie stępki 16 czerwca, a według innych źródeł 16 maja 1927 roku.. Otrzymał imię na cześć XIII-wiecznego włoskiego żeglarza Ugolino Vivaldiego. Okręt wodowano 9 stycznia 1929 roku. Do służby wcielono go 6 marca 1930 rokuWejście do służby 6 marca 1930 roku według i , natomiast podaje 6 marca 1929 roku.. Po ponownym przeklasyfikowaniu na niszczyciel otrzymał znak burtowy: VI, od skrótu nazwy.
Opis konstrukcji
Skrócony opis ogólny Niszczyciele typu Navigatori miały stalowy kadłub z podwyższonym pokładem dziobowym. Sylwetka okrętów wyróżniała się dwoma szeroko rozstawionymi pochylonymi kominami, na skutek zastosowania naprzemiennego układu przedziałów siłowni, w celu zwiększenia odporności na uszkodzenia. Wyporność standardowa pierwotnie wynosiła 1900 ton, a pełna 2599 ton. Długość całkowita pierwotnie wynosiła 107,28 m, szerokość 10,2 m, a zanurzenie 4,35 m przy wyporności pełnej. W latach 1938-39 roku „Ugolino Vivaldi” został poddany modernizacji (drugiej) w celu polepszenia stateczności, jako pierwszy z niszczycieli tego typu.