Pod względem geologicznym wyróżnia się porfir rombowy występujący głównie na wyspach Søsterøyene w północnej części parku narodowego oraz czerwonawy granit i gnejsy budujące całą środkową jego część.
96% powierzchni obszaru chronionego stanowią jednak wody morskie. Ukształtowanie dna cieśniny Skagerrak jest w tym regionie bardzo zróżnicowane i obejmuje strome skaliste zbocza oraz płaskie równiny pokryte osadami. Głębokość morza wynosi od 30 do 470 m.
thumb|left|Wybrzeże cieśniny Skagerrak (2007) Teren parku narodowego znajduje się na obszarze o wysokich temperaturach latem i łagodnych zimach, dzięki czemu cechuje się bardzo dużą bioróżnorodnością, zwłaszcza w zakresie fauny. Występują tu podwodne łąki i lasy wodorostów, a także zimnowodne rafy koralowe, tworzone głównie przez koralowce z rodzaju Alcyonium (np. – „dłoń topielca”) oraz gatunek . Rafa Tisler () licząca ponad 8 tys. lat i zajmująca obszar o powierzchni ok. 24 ha zaliczana jest do jednych z największych tego typu raf na świecie i stanowi siedlisko dla tysięcy gatunków gąbek, mięczaków, skorupiaków i ryb.