wyprzedził wówczas Francuza Sebastiena Amieza i Włocha Alberto Tombę. Na tych samych mistrzostwach nie ukończył slalomu giganta. Był też między innymi ósmy w slalomie podczas mistrzostw świata w Sankt Moritz w 2003 roku. W 1992 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie jego najlepszym wynikiem było ósme miejsce w supergigancie. Na rozgrywanych sześć lat później igrzyskach w Nagano był czwarty w swej koronnej konkurencji. W zawodach tych walkę o podium przegrał z Austriakiem Thomasem Sykorą o 0,22 sekundy. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku, zajmując dwunastą pozycję w slalomie specjalnym.
Karierę sportową zakończył po sezonie 2004/2005. Jest żonaty, ma dwoje dzieci.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 32. 9 lutego 1992 Albertville Zjazd 1:50,37 +5,25 Patrick Ortlieb DNF1 11 lutego 1992 Albertville Kombinacja 14,58 pkt – Josef Polig 8. 16 lutego 1992 Albertville Supergigant 1:13,04 +1,47 Kjetil André Aamodt 17. 19 lutego 1998 Nagano Gigant 2:38,51 +4,37 Hermann Maier 4. 21 lutego 1998 Nagano Slalom 1:49,31 +1,59 Hans Petter Buraas 12.