Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2005/2006, kiedy zajął trzynaste miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu wywalczył Małą Kryształową Kulę. Był też czwarty w klasyfikacji slalomu w sezonach 2002/2003, 2003/2004 i 2004/2005.
Na mistrzostwach świata w Vail/Beaver Creek w 1999 roku zajął czwarte miejsce w slalomie, przegrywając walkę o podium z Austriakiem Christianem Mayerem o 0,08 sekundy. Na rozgrywanych cztery lata później mistrzostwach świata w Sankt Moritz zdobył brązowy medal w tej samej konkurencji, przegrywając jedynie z Chorwatem Ivicą Kosteliciem i Szwajcarem Silvanem Zurbriggenem. Wynik ten powtórzył podczas mistrzostw świata w Bormio w 2005 roku, tym razem plasując się za dwoma Austriakami: Raichem i Schönfelderem. Ponadto zdobył też brązowy medal w kombinacji, gdzie wyprzedzili go tylko Raich i Aksel Lund Svindal z Norwegii. W 2002 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie zajął 26. miejsce w gigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończył. Brał też udział w igrzyskach w Turynie w 2006 roku, zajmując piąte miejsce w kombinacji i ponownie nie kończąc slalomu.
Podczas ceremonii otwarcia ZIO 2006 składał przysięgę olimpijską.