8 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 1 pułku piechoty. 28 kwietnia 1916 został mianowany chorążym piechoty, a 1 stycznia 1917 awansował na podporucznika. We wrześniu 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do armii austro-węgierskiej, w której służył do 2 sierpnia następnego roku.
14 kwietnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 15 listopada 1918 z byłych Legionów Polskich i zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznikaDz. Rozk. Wojsk. Nr 43 z 17 kwietnia 1919, poz. 1388.. Walczył na wojnie z bolszewikami w szeregach 1 pułku piechoty Legionów. Wyróżnił się 19 kwietnia 1919 w walkach o Wilno. 4 grudnia 1919 został mianowany kapitanem z dniem 1 grudnia 1919Dz. Rozk. Wojsk. Nr 99 z 29 grudnia 1919, poz. 4284.. W kwietniu 1920 został przydzielony do Departamentu I Broni Głównych i Wojsk Taborowych Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko referenta personalnego w Wydziale I Piechoty. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.