Historyczność traktatu Niektórzy badacze (P.J. RhodesP.J. Rhodes, Historia Grecji. Okres klasyczny. 478 – 323 p.n.e., tłum. Lech Trzcionkowski, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2009, , ss. 54 – 55., Adam ZiółkowskiAdam Ziółkowski, Historia powszechna. Starożytność, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2010, , s. 495. i inni) kwestionują historyczność traktatu.
Tezę wspierają m.in. faktami, że ani Herodot, ani Tukidydes nie wspomnieli w swoich dziełach o pokoju Kalliasa, który, jeśli w istocie miał miejsce, miał decydujące znaczenie dla tematyki ich dzieł. W dodatku działania Ateńskie oraz Perskie po tym pokoju nie pasują do znanych nam postanowień traktatu. Historyczność pokoju kwestionowali już starożytni tacy, jak Teopomp z Chios, czy Kallistenes z OlintuBenedetto Bravo, Marek Węcowski, Ewa Wipszycka, Aleksander Wolicki, Historia starożytnych Greków. Tom 2. Okres klasyczny, Warszawa 2009, s. 90-93..
Wojny perskie wedle tej teorii zakończyć się miały jedynie nieformalnym porozumieniem Aten z satrapami w zachodniej Azji Mniejszej, w którym uznawali oni dominację Greków na Morzu Egejskim. Pokój Kalliasa miał zaś być wymysłem historyków greckich stworzonym po 386 p.n.e. (pokój królewski) „w celu unaocznienia, jak dalece chwalebna przeszłość kontrastuje z haniebną teraźniejszością”P.J. Rhodes, Ibidem, s.