Należał do NSZZ „Solidarność”. W 1981 roku został mediatorem pomiędzy Międzyzakładową Komisją Robotniczą NSZZ „Solidarność” w Jastrzębiu-Zdroju a Międzyzakładowym Komitetem Założycielskim NSZZ „Solidarność” w Katowicach celem nakłonienia obu organizacji do podjęcia wspólnych działań. Był także doradcą prawnym NSZZ „Solidarność” Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 roku włączył się w pomoc osobom internowanym i ich rodzinom, udzielając im pomocy prawnej i uczestnicząc w innych akcjach pomocowych. Przygotowywał także szereg opinii prawnych i propozycji działalności NSZZ „Solidarność”. W okresie od 6 marca 1982 roku do 1 maja 1986 roku otrzymał zastrzeżenie wyjazdu za granicę z uwagi jego rodzaj prowadzonej działalności oraz kontakty z opozycjonistami.
W wyborach samorządowych 27 maja 1990 roku uzyskał mandat radnego Rady Miejskiej w Katowicach starując z Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”, zdobywając 1 513 ważnych głosów w okręgu wyborczym nr 4. 12 czerwca tego samego rodu został wybrany na jej wiceprzewodniczącego, a jako radny był członkiem Komicji Przemysłu i Handlu.