W 1925 roku został mistrzem Litwy w koszykówce. Zagrał w dwóch pierwszych spotkaniach międzynarodowych reprezentacji Litwy. Odbyły się one w 1925 i 1926 roku – Litwini przegrali obydwa mecze z kadrą łotewską (Sabaliauskas uzyskał w nich łącznie 12 punktów). Uprawiał także lekkoatletykę – w 1923 roku zdobył srebrne medale mistrzostw kraju w trójskoku (11,13 m) i rzucie oszczepem (37,38 m), a w 1926 roku został mistrzem Litwy w pchnięciu kulą (10,04 m).
W 1927 roku ukończył Wyższą Szkołę Handlową w Kownie. 3 kwietnia 1927 roku został postrzelony przez rabusia. W wyniku odniesionych obrażeń zmarł 16 kwietnia 1927 roku, mając niespełna 22 lata – pochowano go razem z bratem Juozasem (zmarłym w 1925 roku). W celu upamiętnienia Sabaliauskasa, wszystkie mecze ligi litewskiej w sezonie 1927 rozpoczynano minutą ciszy.
Jego bracia Juozas i Zigmas również byli piłkarzami (Juozas był medalistą mistrzostw kraju, a Zigmas 20-krotnym reprezentantem kraju).