Karol Emanuel zapewniał o udzieleniu poparcia na początku 1609 roku, do czego jednak nie doszło.

Brak wsparcia ze strony sabaudzkiego władcy zmusił Renësiego do poszukiwania wsparcia u księcia Mantui Ferdynanda I Gonzagi. Przybył do Mantui pod koniec 1609 roku w towarzystwie holenderskiego kupca i dwóch szlachciców z Raguzy. Przedstawili władcy plan antyosmańskiego buntu oraz poinformowali go, że udziałem w potencjalnym buncie jest zainteresowany także stadhouder Niderlandów Maurycy Orański. Rozmowy z Ferdynandem trwały do śmierci władcy w dniu 9 lutego 1912 roku, w związku z czym nie doszły do skutku. W tym samym roku Renësi udał się do Księstwa Mediolanu w celu zaproponowania gubernatorowi Juanowi de Mendozie udzielenia wsparcia przy powstaniu na terenie Albanii oraz Czarnogóry; w przypadku zwycięstwa Mendoza miał otrzymać władze nad dwoma najważniejszymi twierdzami w regionie. Gubernator zaproponował mu złożenie wizyty w Madrycie.

W 1614 roku odwiedził Parmę, gdzie zaproponował księciu Ranuccio I Farnese przejęcie przywództwa nad rebelią;