W getcie powstał liczący 15 osób oddział Służby Porządkowej.
Przy kolskim Judenracie powstał wydział pracy odpowiedzialny za dostarczanie okupantom Żydów wysyłanych następnie do pracy przymusowej, wydziałem kierowali Wron, Neuman, Borkowski, Borensztajn, Lissek i Frenkiel. W czerwcu 1941 roku Żydów z kolskiego zaczęto getta wywozić do obozów pracy, m.in. we Wrocławiu, Poznaniu i Inowrocławiu. Do obozu w okolicach Wrocławia trafiło 100 żydowskich dziewcząt z Koła. Selekcji dokonywali doktor Franz Sieburg z poznańskiego wydziału zdrowia oraz inżynier Fritz Neumann.
W czerwcu 1941 roku dwóch lekarzy z kolskiego getta wysłano do getta w Gostyninie, gdzie wykryto przypadki tyfusu.
Likwidacja getta W grudniu 1941 roku w Kole mieszkało około 2 tysiące Żydów. 5 grudnia getto zostało otoczone przez funkcjonariuszy Narodowosocjalistycznego Korpusu Motorowego
W dniach 8–11 (lub 7–11/12) grudnia przeprowadzono akcję wywózki Żydów z kolskiego getta do pobliskiego obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem.