«Ostatni adres» jest całkowicie obywatelską inicjatywą i praktyką upamiętniającą. Jego kluczową zasadą jest to, że inicjatywa zainstalowania każdej tablicy (a także jej opłacenia) pochodzi od jednej konkretnej osoby, która chciała uczcić pamięć innej konkretnej osoby, która zmarła w wyniku represji politycznych. Może to być krewny lub bliski przyjaciel ofiary, mieszkaniec domu, który stał się ostatnim adresem ofiary, lub jakakolwiek inna osoba, która uznała taki krok za ważny dla siebie.
Głównym źródłem informacji o ofiarach represji politycznych dla projektu jest wielomilionowa baza danych nazwisk gromadzona przez «Memorial» od lat 90. «Ostatni adres» jest de facto fizycznym ucieleśnieniem tej wirtualnej listy. Zainspirowany podobną niemiecką inicjatywą («Stolperstein»), projekt ten został uruchomiony w 2014 roku. Do 2023 r. na domach w kilkudziesięciu miastach zainstalowano ponad półtora tysiąca znaków pamięci. Od 2017 r. projekt wyszedł poza Rosję i stał się międzynarodowy: jego znaki zaczęto umieszczać w Czechach, na Ukrainie, w Mołdawii, Gruzji, Niemczech i Francji.