36.
Już na początku I wojny światowej, gdy Kielce zostały zajęte przez wojska państw centralnych, doszło do zniszczenia części wyposażenia fabryki marmurów i wywiezienia przez okupantów pozostałej części, wskutek czego w latach 1915 -1918 zakład nie produkował, a na szerszą skalę wznosił produkcję dopiero od 1920. Podległe mu kamieniołomy zostały w trakcie wojny przejęte przez wojskowe władze okupacyjneGłówka J., Szczepański J., 2020: "Marmury Kieleckie" w latach 1876-1945. W: Główka J., Szczepański J. (red.), s. 41-43.
Podczas II wojny światowej Marmury Kieleckie funkcjonowały, przy czym w literaturze są rozbieżne opinie nt. wielkości produkcji: niektórzy autorzy twierdzą, że w 1940, 1941 utrzymywała się ona na poziomie sprzed wojny, podobnie jak zatrudnienieGłówka J., Szczepański J., 2020: "Marmury Kieleckie" w latach 1876-1945. W: Główka J., Szczepański J. (red.), s. 55, 56, inni informują o małej skali wydobycia lub wręcz bazowaniu w produkcji na przedwojennych zapasach surowcaGągol i in., 2020: Złoża i kopalnie eksploatowane przez "Marmury Kieleckie". W: Główka J., Szczepański J. (red.), s. 204. Niewątpliwie w tym czasie oprócz tradycyjnych wyrobów skalnych zaczęto wyrabiać płyty z marmurowego lastrikoGłówka J., Szczepański J., 2020: "Marmury Kieleckie" w latach 1876-1945. W: Główka J., Szczepański J. (red.), s.