Był człowiekiem niezwykle religijnym, jego poddanym groziły kary za uchylanie się od uczestnictwa w protestanckich nabożeństwachGalas A., Dzieje Śląska w datach, Wrocław 2001.

Pomimo że Jerzy II był lennikiem Habsburgów, stał w opozycji do ich absolutystycznej polityki na Śląsku. Przez małżeństwo z córką elektora brandenburskiego związał się przymierzem z Marchią Brandenburską. Utrzymywał również przyjazne stosunki z Polską; korespondował z arcybiskupem gnieźnieńskim Jakubem Uchańskim, królem Zygmuntem II Augustem, potem Stefanem BatorymBoras Z., op. cit., s. 383..

Zmarł w późnych godzinach wieczornych 7 maja 1586 roku w Brzegu. Został pochowany w tamtejszym kościele zamkowymJasiński K., Rodowód Piastów śląskich, tom 1, Wrocław 1973, s. 225..

Życie prywatne Żoną Jerzego II była Barbara Hohenzollern (ur. 10 sierpnia 1527, zm. 2 stycznia 1595) córki elektora brandenburskiego Joachima II Hektora; ich ślub odbył się 15 lutego 1545 roku w BerlinieJasiński K., op. cit.;