Wedle innych samce kogii krótkogłowej są o 6% większe od samic (jak u kaszalotów), natomiast u kogii płaskogłowej ma być odwrotnie, jak u wielu innych waleni, zwłaszcza fiszbinowców.
Ubarwienie współczesnych kogiowatych jest podobne. Grzbiet jest ciemny, między szaroniebieskim a brązowoczarnym, niekiedy brązowopurpurowym, podczas gdy brzuszna strona ciała jaśniejsza, kremowa bądź barwy kości słoniowej. Barwy te płynnie przechodzą w siebie, jaśniejsze boki ciała barwy i szarość grzbietu. Niektóre źródła podają drobne odmienności pomiędzy gatunkami, jednak większość wiedzy na ten temat pochodzi z opisów martwych, wyrzuconych na brzeg zwierząt, a po zgonie zwłoki zmieniają barwę.
Głowa jest nieco kwadratowa, mieści w sobie melon i narząd spermacetowy wypełniony estrami i trójglicerydami. Struktury te biorą udział w echolokacji. Niegdyś spekulowano, że narząd spermacetowy może też wpływać na wyporność zwierzęcia, jednak w przypadku kogiowatych, u których jest on znacząco mniejszy niż wielki narząd spermacetowy kaszalota, jest on zbyt mały, by spełniał taką funkcję. Na grzbiecie pyska znajdują się nozdrza, przy czym wykazują one daleką asymetrię (czaszka kogiowatych jest najbardziej asymetryczną czaszką ssaków). Mianowicie w oddychaniu uczestniczy tylko jedno, lewe nozdrze, które przewodzi powietrze do płuc.