Aklatang Bayan – filipińskie stowarzyszenie literackie. Utworzone w 1910, za główny cel postawiło sobie wspieranie języka tagalskiego. Przyczyniło się do jego standaryzacji oraz uznania za język narodowy Filipin. Zapisało się w historii tagalskiej literatury, stało za zorganizowaniem pierwszego balagtasanu w 1924.
Historia i działalność Założone zostało w 1910 w manilskiej Tondzie. Aktywne było zasadniczo do wybuchu II wojny światowej. Jego pierwszym przewodniczącym był Rosauro Almario. W 1915 zastąpił go Precioso Palma. Od 1922 natomiast aż do swojej śmierci w 1947 organizacją kierował Julian Cruz Balmaseda. Było jednym z wielu stowarzyszeń literackich, które pojawiły się na archipelagu w okresie panowania amerykańskiego, zwłaszcza w Manili i jej najbliższych okolicach. Szybko stało się niemniej jednym z kluczowych ogniw filipińskiego życia literackiego, głównie dzięki skupieniu w swoich szeregach wielu wpływowych i nierzadko aktywnych politycznie postaci. Rywalizowało przede wszystkim z powstałym w 1912 Ilaw at Panitik, reprezentującym tradycje tagalskiego romantyzmu. W 1935 doczekało się kolejnego istotnego konkurenta, tym razem stojącego na pozycjach modernistycznych. Było nim Kapisanang Panitikan założone przez Clodualdo del Mundo oraz Alejandra G.