Legenda W kronice klasztornej rzeszowskich bernardynów, która nie mogła powstać wcześniej niż w XVII w., znajduje się zapis o objawieniu poprzedzającym fundację klasztoru. Przekaz ten sugeruje mylnie, że drewniana kaplica miała swój początek dopiero po 1513: thumb|210px|M. S. Ligęza (1562 – 1637)Fundator kościoła i klasztoru Jan Pęckowski próbuje powiązać postać Jakuba Ady, właściciela sadu w Woli Starej, z mieszczańską rodziną Dadów znaną z akt siedemnastowiecznego Rzeszowa. Z inicjatywy Ady miała powstać kaplica z figurą Madonny z Dzieciątkiem wyrzeźbioną w drewnie gruszy, a następnie w latach 1531–1536 niewielki drewniany kościółek pod wezwaniem Zaśnięcia i Wniebowzięcia NMP o charakterze obronnym. W rzeczywistości, jak wskazuje Władysław Hennig, sama figura Madonny, wykonana w stylu późnogotyckim, musi pochodzić jeszcze z XV w.