XIX wieku, napisał dwie książki historyczne.

Był inwalidą wojennym.

Twórczość W czasie, gdy pracował jako wikary w parafii w Tuchowie, opracował na polecenie Ordynariatu Tarnowskiego listę kapłanów parafii, „Elenchus Cleri Tuch.” i napisał krótką historię parafii tuchowskiej.

W latach 1861–1864 podjął próbę tłumaczenia Boskiej komedii, które spisał w 3 tomach. Przekładowi temu nadał tytuł: „Wieśnianka Dantego Alidżeri Florenczanina”. Jak pisze Anna Pifko:

Rękopis ten jest własnością Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu.

W 1875 roku została wydana jego książka „Słowo o praojcach”. Książka ta już w 1876 roku doczekała się recenzji o treści:

Ostatnia znana książka Guszkiewicza to wydana w 1876 roku „Czasomiar (o czasie narodzenia i śmierci Chrystusa pana)”. Na końcu rękopisu tej książki jest notka: Zkończyłem w Kesthelu nad jeziorem Błotnem na Węgrzech, dnia 31 lipca 1865 r., ks. Jan Guszkiewicz. W książce tej autor zakłada, że świat został stworzony przez Boga w roku 3980 p.n.e.

Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi dla Duchownych Wojskowych (potoczne zwany „Krzyżem Piis Meritis”) Krzyż Kawalerski Orderu Królewskiego Korony