W lipcu 1939 został wysłany na Daleki Wschód, gdzie brał udział m.in. w walkach przeciw armii japońskiej nad rzeką Chałchin-Goł. W lipcu 1940 został mianowany szefem sztabu formującego się Frontu Dalekowschodniego.
Od 27 stycznia 1941 dowodził 126 Dywizją Strzelecką. W czasie napaści III Rzeszy na Związek Radziecki nadal dowodził wspomnianą dywizją. Podczas walk, gen. Kuzniecow 27 lipca został ciężko ranny i w wyniku odniesionych ran zmarł 6 sierpnia 1941. Został pochowany w obwodzie połockim.
Według wersji z 2005, gen. Kuniecow zmarł z ran już 8 lipca 1941 roku w rejonie Borkowiczy.
Awanse kombrig (29 lipca 1939); gen. mjr (4 czerwca 1940).
Ordery i odznaczenia Order Czerwonego Sztandaru; Order Czerwonej Gwiazdy; Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1941