Chadwick jednak nie skorzystał z tej propozycji i skierował się ku karierze politycznej, z zamiarem przebudowy brytyjskich instytucji publicznych w duchu utylitarnym.
W 1830 wybory wygrali wigowie, którzy dążyli do wprowadzenia szeregu reform społecznych, m.in. w zakresie pracy dzieci w fabrykach czy nadużyć związanych z prawem o ubogich. W 1832 Chadwick został ekspertem w dwóch nowych królewskich komisjach dotyczących tym zagadnień, starając się w nich wprowadzać zasady filozofii Benthama. Znalazło to odzwierciedlenie w przygotowywanych przez Chadwicka raportach.
Chadwick był głównym autorem raportu w sprawie prawa o ubogich (1834), który stał się podstawą nowelizacji Prawa o ubogich w 1834 (Poor Law Amendment Act). Wskazywał w nim, że ubodzy, aby otrzymać zasiłek powinni być w gorszej sytuacji aniżeli najniżej płatni robotnicy. Raport wskazywał też, że warunki w workhousach, w których miano przetrzymywać ubogich, którzy otrzymywali zasiłek, miały być tak surowe, by chciały w nich przebywać osoby rzeczywiście najbardziej potrzebujące (workhouse test). Chadwick uważał, że nowe prawo oddziela uczciwych ubogich, starających się pracować, od ludzi leniwych.