Pięć lat później wielka powódź na rzece Sitce podtopiła znaczną część miasta.

W czasie wojen napoleońskich w 1805 w miejscowym Domu Oświaty spotkali się car Aleksander I Romanow z cesarzem Franciszkiem I Habsburgiem.

Od 1821 rozpoczyna się rozwój przemysłowy miasta – w Šternberku rozpoczęła działalność firma tekstylna Norbert Langer. W 1870 otwarto pierwszą linię kolejową – do Ołomuńca (zob. stacja Šternberk).

Miejscowość w okresie habsburskim zamieszkiwali głównie Niemcy (właścicielem zamku była rodzina Liechtensteinów, panująca w Księstwie Liechtenstein). Nie zmieniło się to po powstaniu Czechosłowacji, choć w 1935 otwarto czeskie gimnazjum. W 1938 Šternberk wraz z resztą Kraju Sudetów stał się częścią III Rzeszy. Po II wojnie światowej ludność niemiecka została wysiedlona, a jej mienie oraz zamek przejęło państwo czechosłowackie.