W sierpniu 1925 gubernator generalny Charles Fergusson wmurował kamień węgielny pod odbudowę katedry. Frank Peck sporządził projekt w stylu neogotyku angielskiego. Wskutek przejścia trzęsienia ziemi w Murchison oraz wybuchu wielkiego kryzysu znacznie wzrosły koszty budowy. Z tego powodu w 1932 roku prace wstrzymano, świątynię przykryto prowizorycznym dachem oraz wstawiono do niej ołtarz główny ze starszego kościoła. W 1954 podjęto decyzję o wznowieniu budowy w znacznie uproszczonej formie. Prace ukończono w roku 1967, a konsekracja miała miejsce 14 kwietnia 1972. W 1984 wnętrze przebudowano wg projektu Milesa Warrena.
Architektura i wyposażenie Świątynia łączy cechy neogotyku oraz modernizmu. Do kościoła prowadzą tzw. schody kościelne, zwane również schodami Cawthrona, otwarte 20 września 1912 i zadedykowane lokalnemu przedsiębiorcy Thomasowi Cawthronowi. Wnętrze świątyni zdobią m.in. trzy chorągwie z bitwy o Gallipoli oraz liczne tablice pamiątkowe. Organy zostały wykonane w Londynie w roku 1872, ich przebudowy miały miejsce w latach 1932, 1970 i 1993. Mają trzy manuały, pedał i 2481 piszczałek. Dzwony kościoła napędzane za pomocą .
Galeria
Przypisy
Katedra Kościoła Chrystusowego Kategoria:Architektura neogotycka Kategoria:Anglikańskie katedry w Nowej Zelandii