Po wchłonięciu Związku Nauczycieli Górnoślązaków przez Stowarzyszenie Chrześcijańsko-Narodowego Nauczycielstwa Polskiego zostaje prezesem okręgu oraz członkiem zarządu głównego tej organizacji.
Założył i redagował czasopisma: „Szkoła Polska”, „Młody Polak” i „Silesia”.
W 1922 roku został wybrany do Sejmu Śląskiego z list Bloku Narodowego. W Sejmie Śląskim reprezentował opcję chrześcijańsko-demokratyczną. W 1924 roku został mianowany inspektorem szkolnym w Katowicach. W późniejszym czasie utracił posadę ze względu na opozycyjną postawę wobec rządów sanacyjnych. W 1935 roku, podczas nawoływania do bojkotu wyborów, został aresztowany i przewieziony do więzienia w Mikołowie, w którym spędził trzy dni. Działał następnie we władzach wojewódzkich Stronnictwa Pracy.
Po wybuchu wojny zostaje wtrącony przez Niemców do tego samego więzienia w którym przebywał przed wojną. Po dwumiesięcznym pobycie został zwolniony. Zmarł ukrywając się 6 czerwca 1940 roku.
Życie prywatne Jego syn Marek został podczas wojny osadzony w KL Dachau, a następnie w KL Mauthausen-Gusen.