15 czerwca 1802, 104 przedstawicieli maltańskich miast i wsi podpisało deklarację potwierdzającą władzę monarchiczną i podstawowy zestaw praw:
Wolni ludzie mają prawo wybrać własną religię. Żaden człowiek nie ma osobistej władzy nad życiem, własnością i wolnością innej osoby. Władza opiera się wyłącznie na prawie, a odstąpienie od kary lub jej wymierzenie mogą być stosowane jedynie w ramach posłuszeństwa prawu.
Po I wojnie światowej Malta nie była w stanie zapewnić podstawowych dostaw żywności, co w przypadku większości wysp spowodowało wzrost kosztów życia po wojnie. Jednak niektóre grupy społeczne (importerzy zboża, handlarze) prosperowały gospodarczo, wywołując niezadowolenie społeczne wobec państwa. Dr Filippo Sceberras ze Zgromadzenia Narodowego działał na rzecz ochrony społeczeństwa i wprowadzenia zmian społecznych i politycznych. Zwołał on posiedzenie Zgromadzenia Narodowego na 7 czerwca 1919. Podczas trwania sesji Zgromadzenia Narodowego tłum demonstrantów wszczął zamieszki, wyrażając niechęć do obecnych brytyjskich rządów. Doprowadziło to do śmierci czterech Maltańczyków z rąk żołnierzy brytyjskich, co jest obecnie czczone jako święto narodowe Sette Giugno.