Następnie walki o miasto toczyły się w czasie wojny trzydziestoletniej (w latach 1639 i 1641). Podczas tych walk żołnierze szwedzcy próbowali zburzyć Wieżę Bracką, ale bez powodzenia. Wieża konserwowana była w latach 1964–1965. Ostatni remont i modernizacja nastąpiła w latach 2016-2017 r., po czym Wieżę Bracką zaczęło udostępniać Muzeum Regionalne w Lubaniu.
Opis Wieża Bracka była jednym z najważniejszych elementów obwarowań miejskich. Przylegała do niej jedna z czterech bram miejskich, nazywana tak samo jak wieża, otoczona dodatkowo półkolistym barbakanem. Wjazd do miasta umożliwiał most zwodzony, opuszczany na linach. Na parterze ulokowano więzienie miejskie, a obok wieży pręgierz z żelazną obręczą.
Wieża jest zbudowana z kamienia bazaltowego na planie koła, jest ośmiokondygnacyjna o wysokości 45 m. Grubość murów do piątej kondygnacji wynosi ok. 3 m, a wyżej ok. 2,5 m. Pierwotne wejście umieszczone było od strony miasta na wysokości drugiego piętra. Trzecie piętro wieży znajdowało się na tej samej wysokości, co chodnik strzelecki barbakanu. Pierwsze otwory strzeleckie znajdowały się zaś dopiero na czwartej kondygnacji. Na wysokości piątego pietra ulokowano wykusz klozetowy. W drugiej połowie XVII w. na szóstym poziomie urządzono pomieszczenie dla strażników.