Konstrukcja pojazdu była stale udoskonalana. W 1898 roku podjęto produkcję samochodów wyposażonych w silnik o mocy 5,6 KM i pojemności 1,5 l, zamocowany pod siedziskiem kierowcy. Jeszcze w tym samym roku jego miejsce zajął silnik 2,2-litrowy o mocy 10 KM umieszczony na przedzie pojazdu. Prędkość maksymalna niezaładowanego samochodu w wersji z silnikiem 5,6 KM wynosiła 12 km/h. Ładowność wynosiła 1,25 t.
Produkcja samochodów odbywała się w zakładzie Daimlera w Cannstatt (obecnie część Stuttgartu), a od 1897 roku także w Marienfelde pod Berlinem (obecnie jego dzielnica). Od początku Daimler poszukiwał nabywców na rynkach zagranicznych, w tym Wielkiej Brytanii i Francji. Pierwszy egzemplarz samochodu zaprezentowany został 18 sierpnia 1896 roku, a jego nabywcą 1 października został . Konkurencję dla niego stanowiły samochody ciężarowe z napędem parowym.
W 1899 roku Daimler zaprezentował serię pojazdów ciężarowych nowej generacji, o ładowności od 1,25 do 5 t, napędzanych 2- i 4-cylindrowymi silnikami o mocy od 4 do 12 KM.