Pismo finansowane było przede wszystkim przez muzułmańskich przemysłowców, dodatkowym wsparciem były płatne ogłoszenia i reklamy oraz opłaty od prenumeratorów, którym redakcja wysyłała raz w roku książki drukowane w drukarni Gasprinskiego.mały|Strona 1. numeru czasopisma TercümanGazeta miała 4 strony: w języku krymskotatarskim i w języku rosyjskim, powielające swoje treści po równo. Mottem gazety było hasło „Dildo, Fikirde, Ishde Birlik” (pol. „Jedność w języku, myśli i czynie”).mały|Drukowanie gazety Tercüman, fot. 1907 r.|lewoW gazecie publikowano zarządzenia rządowe, uchwały władz lokalnych, instytucji miejskich i ziemskich regionu. Publikowano także artykuły z zakresu literatury, geografii, historii, pedagogiki itp. Czytelnicy znajdowali też ogłoszenia o koncertach, premierach teatralnych, recenzje najnowszych wydań książkowych oraz tłumaczeniach na język tatarski dzieł klasyków literatury światowej. Wydarzenia z historii świata były ściśle powiązane z kroniką życia społecznego rosyjskich muzułmanów.