Aristide Denfert-Rochereau (właśc. Pierre Marie Philippe Aristide Denfert-Rochereau; ur. 11 stycznia 1823 w Saint-Maixent-l’École, zm. 11 maja 1878 w Wersalu) – francuski oficer i polityk, bohater wojny francusko-pruskiej (1870–1871).
Życiorys W 1842 roku podjął naukę w École polytechnique, jednak ze względu na mierne wyniki po trzech latach porzucił uczelnię na rzecz szkoły artylerii i wojsk inżynieryjnych w Metz. Po jej ukończeniu, w 1847 roku w stopniu porucznika () został przypisany do 2. pułku inżynieryjnego () w Montpellier. W 1849 roku uczestniczył w podczas francuskiej interwencji zbrojnej przeciw krótko istniejącej Republice Rzymskiej. Awansowany do stopnia kapitana (), służył w garnizonach w Tulonie, Calvi i La Roche-sur-Yon. Wziął udział w wojnie krymskiej, w tym m.in. w oblężeniu Sewastopola w 1855 roku. Poważnie raniony, został odesłany do Francji, w latach 1855–1860 nauczał w szkole wojskowej w Metz w dziedzinie budowy fortyfikacji. Został następnie wysłany do Algierii, gdzie był zaangażowany w budowę infrastruktury, w tym koszar, mostów i zapór wodnych, od 1863 roku dowodząc własnym batalionem.