W 1933 roku został powołany na dyrektora Hochshule für Musik w Berline. Związany z władzami nazistowskimi, pełnił funkcję przewodniczącego Reichsverbund für Evangelische Kirchenmusik i kierownika Amt für Chorwesen und Volkmusik przy Reichsmusikkammer, dyrygował też zespołem chóralnym w osobistym oddziale SS Heinricha Himmlera. Usiłował jednak bronić przed zwolnieniem z uczelni Paula Hindemitha. Po 1945 roku poświęcił się wyłącznie pracy naukowej.
Interesował się życiem i twórczością Maxa Regera, któremu poświęcił prace Max Reger (Poczdam 1939) oraz Max Reger: Sein Leben in Bildern (Lipsk 1941), opracował też tematyczny katalog dzieł kompozytora. W zbiorach biblioteki uniwersytetu w Jenie odnalazł rękopis symfonii tzw. Jenajskiej (wyd. 1911), błędnie przypisanej Ludwigowi van Beethovenowi, która okazała się później dziełem Friedricha Witta.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy muzykolodzy Kategoria:Niemieccy dyrygenci Kategoria:Niemieccy organiści Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1961 Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie)