U nasady tej konstrukcji, której obwód przy ziemi wynosi cztery metry, długie, zaostrzone i szeroko rozstawione pióra skrzydeł górnych zdają się przenikać przestrzeń nieba, natomiast dolne kończą się tuż nad ziemią, w odległości około pół metra od jej powierzchni.
W centralnym punkcie tego skrzydlatego zadaszenia wznosi się sześcioboczny postument o wysokości jednego metra i szerokości boków siedemdziesięciu centymetrów, spoczywający na czterech krótkich nogach. Na dwóch jego ścianach widnieje wypukły znak Polski Walczącej, której ramiona zwieńczone są grotami. Kolejne boki cokołu pokrywają inskrypcje odlane w metalu. Autorem wyrytych sentencji jest Stanisław Dąbrowa-Kostka, które prezentują się w poniższy sposób:
Pomnik czynu zbrojnego poświęcony Żołnierzom Polski Walczącej poległym na wszystkich frontach II wojny światowej”. „Żołnierzom Rzeczypospolitej Polskiej straconym, prześladowanym, zmarłym w czasach terroru hitlerowskiego i stalinowskiego”. „Bohaterom Armii Krajowej”.