w latach 50. i 60. napisał trzy dramaty, melodramat, dwa długie opowiadania oraz wiersz o tematyce historycznej, jednak władze nie zezwoliły na ich publikację. W 1953 roku wraz z rodziną przeniósł się do Tirany, gdzie rozpoczął pracę w Instytucie Historii; był odpowiedzialny za przepisywanie oraz tłumaczenie związanych z historią Albanii dokumentów zapisanych w języku łacińskim oraz włoskim.
W 1993 roku przeniósł się do Włoch, gdzie kontynuował prace nad dokumentami. Zmarł dnia 28 lutego 1998 roku w Tivoli, został pochowany 5 marca tegoż roku na cmentarzu Sharrë w Tiranie.
Wybrana twórczość Damiani Himarjot (1937) Zemra Njerëzishdhe (1943) Atje nën hijen e Rozafës (1944)
Tytuły W 1995 roku został uhonorowany przez prezydenta Albanii Salego Berishy tytułem Wybitnego Pracownika Nauki i Technologii.
Życie prywatne Jego dziadkiem był lekarz Giuseppe Zamputti (zm. 1900), w 1870 roku uciekł on z Włoch do należącej wówczas do Imperium Osmańskiego Albanii, zamieszkując kolejno Kavajë, Durrës i Szkodrę.