W 1371 roku wielki mistrz Winrich von Kniprode nadał wieś Narzym rycerzowi Mieczysławowi (Menczelinus, Menzel) von Wildenau i jego braciom (Hankowi, Guntrowi i Janowi). W 1371 roku było to 40 włók, a w 1384 roku jeszcze 60 włók ziemi, leżącej między Kisinami a granicą z Mazowszem. Mieczysławowi przypadło z tego 40, pozostałym braciom po 20 włók. Każdy z nich był zobowiązany do wystawienia na swój koszt jednej służby rycerskiej.
I Faza – Wieża okrągła Właściciele wsi we wschodniej części wyspy na stawie wybudowali potężną okrągłą wieżę o średnicy 8,5–10,5 metra z kamiennym fundamentem o szerokości 1,7–1,8 m. Dolne części wieży obsypano ziemią tworząc kopiec. W wyższych partiach wieża była przypuszczalnie zbudowana z cegły. Obok wieży na wyspie znajdowały się drewniane zabudowania pomocnicze. Badania dendrochronologiczne pozwoliły datować zabudowę na początek 2. połowy XIV wieku. Tego typu obiekt nawiązywał być może do realizacji nadreńskich wasserburgów (zamków wodnych). Na terenie państwa zakonnego jest to, jak do tej pory, jedyny odnaleziony prywatny zamek. W 2. połowie XIV wieku warownia została spalona.