Zorganizował w Instytucie Warzywnictwa Pracownię Nawożenia, a następnie Zakład Nawożenia, którym kierował do przejścia na emeryturę w 2000. Był twórcą powszechnie stosowanych w Polsce nawozów sztucznych, m.in. Florovit, Nowokont, Hydrovit, Frugal, Ekolist, Florogama, Ekofoska i Plonofoska. W latach 1975–1980 przewodniczący Zespołu Nawożenia przy Komitecie Nauk Ogrodniczych Polskiej Akademii Nauk, a w latach 1992–1995 członek Zespołu Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej Komitetu Badań Naukowych. Autor 120 prac naukowych oraz trzech podręczników: Nawożenie roślin warzywnych (1968), Metody oznaczania potrzeb nawożenia (1968) i Zasady opracowywania zaleceń nawozowych w ogrodnictwie (1972). Po przejściu na emeryturę kontynuował prace badawcze i w 2009 opracował nowy nawóz sztuczny o nazwie Astvit.
Pochowany na cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie (kwatera 7c-1-35-36).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i uczniowie szkoły imienia Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Członkowie Komitetu Nauk Ogrodniczych PAN Kategoria:Ludzie związani ze Skierniewicami Kategoria:Pochowani na cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie Kategoria:Polscy agronomowie Kategoria:Polscy inżynierowie rolnictwa Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk ogrodniczych Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Zmarli w 2013