Uchodziła za rozpustnicę, ale świat jej pożądań nie miał żaru słońca, a jedynie blask księżyca – rozświetlał tylko mroczne drogi. Sykoriusz Pompejusz pragnął uczynić z niej kochankę swego syna, Sykoriusza Probusa, jak go określał cieplarnianego kwiatu.
W 292 roku uciekła wraz z Kwintusem Bassusem, który ciężko zranił kilku kolegów z senatu Cyrty, w góry numidyjskie. Bassus powrócił później w granice cesarstwa jako biskup chrześcijański, a Lolia zawędrowała do ówczesnej stolicy cesarstwa, Nikomedii. Pomagała Sykoriuszowi Probusowi i Mitroanii.
Odniesienia historyczne O historycznej żonie Karyna, Magnii Urbice, wiadomo niewiele. Wyszła za niego w kilka miesięcy po ogłoszeniu go cesarzem, najpewniej w lipcu 283 roku. Prawdopodobnie urodziła mu syna Nigryniana, który zmarł wkrótce po urodzeniu. Po śmierci męża została objęta damnatio memoriae – polegającym na usunięciu jej wizerunków oraz inskrypcji z jej imieniem z miejsc publicznych.