Szalona Dziura została pomierzona i opisana po raz pierwszy szczegółowo przez czeskiego geologa Josefa Sekyrę, który odwiedził ją 23 sierpnia 1950 roku. Sekyra określił głębokość jaskini na 13 metrów, sporządził też jej plan. W trakcie badań jaskini przeprowadzonych w 2018 roku przez członków klubu jaskiniowego z Białej Spiskiej zmierzono całkowitą długość korytarzy (26 metrów) i osiągnięto głębokość 15 metrów.
W przewodnikach taternickich Witolda Henryka Paryskiego oraz Władysława Cywińskiego jako Szalona Dziura opisany jest błędnie inny obiekt jaskiniowy, usytuowany około 50 metrów od Szalonej Przełęczy, przy czym Władysław Cywiński wzmiankuje dziurę również w lokalizacji tożsamej z jaskinią opisaną przez Josefa Sekyrę. Jaskinia w pobliżu Szalonej Przełęczy ma dwa otwory położone po przeciwnych stronach grani (stanowi tunel), przy czym otwór północny położony jest niżej (1940 m) niż południowy (1943 m). Została ona pod koniec II wojny światowej sztucznie powiększona przez niemiecki oddział wojskowy i przekształcona w rodzaj bunkra. Łączność zapewniała linia telefoniczna doprowadzona na słupach z Jaworzyny Tatrzańskiej przez Dolinę Zadnich Koperszadów i Przełęcz pod Kopą. Stanowiska systemu obrony zostały opuszczone bez walki przed nadejściem wojsk radzieckich.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie słowackich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Bielskich