Zmiana krąglików jest czasochłonna i uniemożliwia szybką modulację.
W połowie XVIII wieku wynalazł sposób uzupełniania luk dźwiękowych w skali harmonicznej rogu naturalnego. Odkrył, że przez częściowe zatkanie czary głosowej dłonią można uzyskać dźwięki o półton wyższe i wyróżnił trzy stopnie zatykania: połówkowe, trzyćwierciowe i pełne. Dźwięki odkryte i zakryte dają razem w najwyższej oktawie pełną skalę chromatyczną.
W drugiej połowie XVIII wieku krągliki zastąpiono kolankowatymi rurkami zwanymi inwencjami, które – podobnie jak krągliki – przedłużają korpus, ale umieszczone są wewnątrz okręgów rury. Jedna inwencja może być w krótkim zakresie i niepłynnie wsuwana i wysuwana, co umożliwia szybką zmianę stroju.
W XIX wieku opracowano rogi naturalne nazwane . Wyposażone są w stały zestaw krąglików, których włączanie i wyłączanie odbywa się za pomocą suwaka lub małej tarczy.