W 1880 r. był kuratorem w Starej Pinakotece w Monachium i administratorem bawarskich państwowych zbiorów sztuki. Opiekował się tam dziełami sztuki i opracowywał katalogi. Utrzymywał kontakty korespondencyjne z licznymi ówczesnymi artystami-malarzami, a zwłaszcza z zaprzyjaźnionym Arnoldem Bocklinem. Był jednym z założycieli niemieckiego instytutu historii sztuki we Florencji. W 1897 otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu w Lipsku„Verzeichnis der Ehrenpromotionen” Archium Uniwersytetu w Lipsku. (dostęp: 14 lutego 2022)..
Był autorem recenzji teatralnych i malarskich w czasopismach wiedeńskich i monachijskich. Pracował jako korespondent wiedeńskiej „Neue Presse”, gdzie zajmował się, między innymi, polskim środowiskiem malarskim w Monachium, z Maksymilianem Gierymskim na czele. Polskie środowisko artystów w Monachium, w sposób szczególny wyróżniał, na tle tamtejszego otoczenia artystycznegoJan Lam: Pogadanki, Tydzień Literacki, Artystyczny, Naukowy i Społeczny 1875, nr 6.Maciej Masłowski: Maksymilian Gierymski i jego czasy, PIW, wydanie drugie, Warszawa, 1976, s. 334–336..