mały|Bór świeży – dominujący typ siedliskowy Borów Dolnośląskich mały|Bóbr w Żaganiu mały|Pałac w Iłowej nad Czerną Małą mały|Zamek w Kliczkowie nad Kwisą mały|Jeden z poniemieckich bunkrów na terenie poligonu wojskowego w Borach Dolnośląskich mały|Poniemiecka strzelnica w północnej części Borów Dolnośląskich (Nadleśnictwo Szprotawa) mały|Wały Śląskie w Borach Dolnośląskich mały|Pustynia Kozłowska w Borach Dolnośląskich
Bory Dolnośląskie dawniej Puszcza Dolna () – mezoregion fizycznogeograficzny (317.74) utworzony przez największy w Polsce zwarty kompleks leśny o powierzchni ok. 1650 km²; jest częścią Niziny Śląsko-Łużyckiej oraz Krainy Śląskiej.
Położenie Administracyjnie leżą na terenie dwóch województw – lubuskiego i dolnośląskiego.
Stanowią część Niziny Śląsko-Łużyckiej. Rozciągają się pomiędzy Pogórzem Izerskim i Pogórzem Kaczawskim na południu a morenowymi Wzniesieniami Żarskimi i Wzgórzami Dalkowskimi na północy. Na wschodzie sąsiadują z Wysoczyzną Lubińską, Równiną Legnicką i Równiną Chojnowską. Zachodnią granicę Borów stanowi Nysa Łużycka, za którą, w Niemczech, leżą Bory Mużakowskie (niem. Muskauer Heide).
Najwyższym wzniesieniem jest wzgórze Dębniak 238 m n.p.m.