W okresie od 1971 do 1974 był lektorem języka polskiego i wykładowcą polskiej literatury na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. W 1975 obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Łódzkim, pt. „Władysław Kowalski (1894–1958). Zarys monograficzny życia i twórczości”, pisaną pod opieką naukową Zdzisława Skwarczyńskiego. W okresie od 1975 do 1978 był kierownikiem redakcji literatury pięknej Wydawnictwa Łódzkiego. Od 1979 należał do Związku Literatów Polskich, w 1981 pełniąc funkcję sekretarza zarządu Oddziału Łódzkiego. W latach 1987–1989 należał do zespołu redakcyjnego „Pisma Literacko-Artystycznego”, a następnie od 1990 do redakcji „Końca Wieku”. W późniejszym okresie został profesorem tytularnym Uniwersytetu Łódzkiego i kierownikiem Katedry Literatury Romantyzmu, Dwudziestolecia Międzywojennego i Literatury Współczesnej Uniwersytetu Łódzkiego oraz członkiem Łódzkiego Towarzystwa Naukowego.