W trakcie I wojny światowej pracowała z mężem w laboratoriach polowych i szpitalu wojskowym w Brnie. Po wojnie zatrudniła się w laboratorium fabryki Sprovac, która produkowała surowice i szczepionki. Dodatkowo przyjmowała we własnym gabinecie dentystycznym przy ul. Akademickiej 15 we Lwowie. Pracowała również w Towarzystwie Przeciwgruźliczym we Lwowie i Sanatorium w Hołosku Wielkim koło Lwowa. W 1915 urodziła córkę Krystynę.
W 1941, gdy do Lwowa weszli Niemcy, rodzina Węgrzynowskich przeniosła się do Warszawy. Mąż i córka Węgrzynowskiej brali udział w powstaniu warszawskim.
W 1946 rodzina Węgrzynowskich przyjechała na Dolny Śląsk. Węgrzynowscy zaczęli pracę w Sanatorium Przeciwgruźliczym w Bukowcu koło Kowar. Cała rodzina należała do Polskiego Towarzystwa Badań nad Gruźlicą. W 1949 Lesław Węgrzynowski został mianowany zastępcą profesora na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej, a rodzina przeprowadziła się do Obornik Śląskich. Tam Stella Węgrzynowska zaczęła pracę w sanatorium.