Aleksander Wielhorski (ur. 26 grudnia 1889 w Złobyczach, zm. 19 września 1952 w Białymstoku) – polski kompozytor, pianista i pedagog muzyczny.
Życiorys Brat Władysława Wielhorskiego. Ukończył gimnazjum i szkołę muzyczną w Żytomierzu, następnie podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Kijowskim. W latach 1911–1913 studiował w Konserwatorium Moskiewskim u Konstantina Igumnowa (fortepian) i Siergieja Taniejewa (kompozycja). W latach 1913–1914 występował jako pianista w Londynie i Paryżu. W 1914 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuował studia muzyczne pod kierunkiem Józefa Hofmanna. Od 1915 do 1918 roku uczył gry na fortepianie w szkole muzyczno-dramatycznej w Kijowie. W czasie I wojny światowej był członkiem zarządu Związku Wojskowych Polaków i koncertował na rzecz pomocy ofiarom wojny w Kijowie, Żytomierzu i Winnicy. W 1919 roku został wykładowcą Wyższej Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Był współorganizatorem Konserwatorium Muzycznego Pomorskiego Towarzystwa Muzycznego w Toruniu, w którym w 1922 roku prowadził także klasę fortepianu. Od 1929 do 1939 roku był profesorem Konserwatorium Warszawskiego. W dwudziestoleciu międzywojennym występował jako pianista w Polsce i w krajach europejskich.