Po wyzwoleniu spod okupacji niemieckiej podjął studia polonistyczne na Uniwersytecie Łódzkim. Na II roku studiów podjął pracę jako asystent na romanistyce. W latach 1945–1947 był wiceprzewodniczącym Związku Polskiej Młodzieży Ewangelickiej w Łodzi i autorem powojennego statutu ZPME. W ramach organizacji należał również do chóru kościelnego. W trakcie studiów na UŁ wyjechał na stypendium do Paryża, gdzie zajmował się twórczością Romain Rollanda. Podczas uczestnictwa w akcji ratowniczej w Alpach francuskich uległ wypadkowi, w wyniku którego przez kilka miesięcy przebywał w szpitalu. Po powrocie do Polski ukończył filologię romańską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jednocześnie poświęcał się studiom z zakresu historii sztuki i specjalizując się w nowożytnej literaturze francuskiej oraz polskiej sztuce XIX i XX wieku. Jako krytyk działał w Grupie Krakowskiej, w ramach której współorganizował wystawy zagraniczne. W latach 1960–1980 pracował jako kustosz Biblioteki Jagiellońskiej, ostatnio jako kustosz Działu Rękopisów.

Życie prywatne Był synem ks. Karola Kotuli i Anny z domu Kubisz, córki nauczyciela i poety, Jana Kubisza. Jego bratem był profesor – Tadeusz Kotula. Jego żoną była , artystka graficzka, córka profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego – Michała Siedleckiego.