20 sierpnia 1610 rozpoczął nowicjat w Oliwie. 4 września 1611 złożył śluby zakonne na ręce swego wuja, opata Dawida Konarskiego, a 8 września otrzymał sakrę opacką z rąk biskupa kujawskiego Wawrzyńca Gembickiego. 13 stycznia 1615 został prowincjałem polskiej prowincji zakonu cystersów. Był zwolennikiem współpracy cystersów z jezuitami, którym powierzył przeprowadzenie reformy życia religijnego w opactwie pelplińskim. Zakończył długoletni spór z biskupami kujawskimi o posiadłość Chmielniki Pelplińskie pod Gdańskiem, przekazując ją jezuitom ze Starych Szkotów.
Okazał się dobrym gospodarzem. W posiadłościach opactwa pelplińskiego prowadził akcję osadniczą, zakładał stawy rybne, przyczynił się do upiększenia kościoła opackiego, dla którego ozdobienia sprowadził znanych artystów gdańskich. W 1612 ufundował renesansowe stalle, w 1611 ołtarz św. Trójcy z malowidłami Hermana Hana, u którego w 1613 zamówił też obrazy do ołtarza Marii Magdaleny.
Zmarł 1 kwietnia 1618 w Oliwie, dokąd odprowadzał zwłoki swojego młodszego brata Andrzeja z Sobowidza (zm. 24 lutego 1618) i 15 maja tegoż roku został pochowany w tamtejszym kościele opackim. Zachowała się płyta nagrobna, 1970/71 przeniesiona na ścianę nawy południowej.
Zobacz też
Nagrobek rodziny Kosów