Pełnił funkcję członka Zarządu Związku Inwalidów Wojennych we Lwowie, członka Zjednoczenia Ekonomicznego Polskich Inwalidów Wojennych tamże, prezesa zarządu powiatowego Związku Strzeleckiego, członka zarządu Związku Peowiaków i członka Towarzystwa Szkoły Ludowej. We wrześniu 1938 minister spraw wewnętrznych powołał go na funkcję komisarza wyborczego w Okręgu nr 67 KołomyjaMonitor Polski nr 219 z 24 września 1938.
W 1934 jako porucznik piechoty pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Stanisławów. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
14 grudnia 1940 przybył do Samodzielnego Obozu Oficerskiego w Rothesay. mały|Grób Stefana Pollo na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach Zmarł 1 marca 1969 w Gliwicach i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Centralnym (kwatera LA6-7-17).
Był żonaty z Vereną Ragan (1902–1999), nauczycielką, z którą miał syna Iwo (1927–2005), chemika, rektora Politechniki Lubelskiej.