Dwie pierwsze pary miały liczne, silne szczecinki na goleniach. Brak było haczyków, skopuli i grzebyków do wyczesywania włosków. Opistosoma była dłuższa niż szeroka. Stosunkowo smukłe nogogłaszczki miały wydłużone i pozbawione szczecinek wierzchołkowych cymbium oraz gruszkowaty bulbus z dość długim embolusem.
Paleoekologia Siedliskiem tego pajęczaka były gorące i wilgotne tropikalne lasy deszczowe o bujnej roślinności. Zdominowane były przez araukariowate, zwłaszcza z rodzaju agatis, ale występowały tu też sekwoje, metasekwoje, sosny, cedry i cyprysy. Piętro podszytu tworzyły głównie paprocie i widłaki właściwe. Pory roku determinowane były głównie przez opady. Lasy te rosły nad brzegami rzek, jezior, lagun czy estuariów, o czym świadczy udział fauny słodkowodnej. Nie były odległe od wybrzeży morskich, jako że w bursztynie birmańskim czasem spotkać można organizmy słonowodne, a zwłaszcza ślady ich działalności.
Biota lasów cechowała się dużą bioróżnorodnością;