akordeonie.
Tradycyjne vallenato wykonywane jest przy użyciu trzech instrumentów muzycznych, z których każdy ma inne pochodzenie etniczne:
– mały bębenek pochodzenia afrykańskiego, na którym rękoma wybija się rytm, – indiański idiofon mający formę drewnianego kija z równoległymi rowkami, na którym gra się poprzez skrobanie drucianym grzebieniem po powierzchni, akordeon – aerofon pochodzenia europejskiego sprowadzony do Kolumbii przez niemieckich imigrantów pod koniec XIX wieku, najważniejszy w muzyce vallenato.
Aby utwór mógł zostać uznany za należący do gatunku vallenato, musi nie tylko być wykonany z użyciem akordeonu, ale także skomponowany według jednego z czterech rytmów: son, paseo (metra 2/4), merengue lub puya (metra ósemkowe). Rytm wyznacza caja.
Pochodzenie nazwy vallenato nie jest jasne i istnieją przynajmniej dwie teorie na ten temat. Słowo to pierwotnie określało osoby oraz rzeczy pochodzące z miasta Valledupar znajdującego się w departamencie Cesar, u podnóża masywu Sierra Nevada de Santa Marta.